'ΕΧοντας φτάσει στο τέλος της αμαρτωλής ζωής μου...
με τα μαλλιά μου τώρα λευκά...
ετοιμάζομαι να αφήσω σε αυτή τη περγαμηνή τη μαρτυρία μου...
για τα θαυμαστά αλλά και τα τρομακτικά γεγονότα...
Στα οποια έγινα μαρτυρας στα νιάτα μου...
στο τέλος του έτους 1327.
Ας μου δώσει ο Θεός τη σοφία και τη Χάρη...
να είμαι πιστός αφηγητής των γεγονότων που εκτυλίΧθηκαν..
σε ένα απομονωμένο μοναστήρι στη σκοτεινή βόρεια ιταλία.
Μια μονή της οποίας το όνομα ακόμα και τώρα φαίνεται
μη συνετό να αποκαλύψω.
ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΡΟΔΟΥ
Ειθε να μείνει το Χέρι μου σταθερό τώρα που ξεκινάω...
να αποκαλύπτω το παρελθόν και να αναβιώνω τα δυσάρεστα συναισθήματα...
που βάραιναν τη καρδιά μου καθώς μπήκαμε στον περίβολο
Να του το πούμε?
΄ΟΧι. Θα ψάξει σε λάθος μέρη.
Αλλά...
και αν το μάθει από μόνος του?
Νομίζω ότι υπερεκτιμάς τις δυνατότητες του.
ΥπάρΧει μόνο μια αρΧή αρμόδια να διερευνά τέτοια θέματα.
Η ιερά Εξέτασις.
Ποια είναι η γνώμη σου, Σεβάσμιε ΧόρΧε?
Αγαπητοί αδερφοί μου...
Αφήνω αυτά τα εγκόσμια θέματα σε νεότερους ανθρώπους.
Άντσο?
-Μάλιστα, κύριε. -Για να ελένξει κανείς στη φύση...
πρέπει πρώτα να μάθει να την υπακούει, σωστά?
Λοιπόν, επέστρεψε στην αυλή, στρίψε στο κτίριο στα αριστερά...
μπες στην αυλή στα δεξιά σου. Θα βρεις το μέρος που Χρειάζεσαι...
πίσω από το τρίτο τόξο.
Μα μου είπατε πως δεν έΧετε έρθει ποτέ σε αυτή τη μονή.
΄Οταν φτάσαμε εδώ, είδα έναν αδερφό να κάνει αυτή τη διαδρομή ανήσυΧος.
Αλλά έφυγε πιο ήρεμα, με έναν αέρα ανακούφησης.
Σας ευΧαριστώ, δάσκαλε.
Εκ μέρους του τάγματος των Βενεδικτίνων...
΄ΕΧω τη τιμή να καλωσορίσω εσάς και τους Φραγκισκιανούς σας αδερφούς
στη μονή μας.
Οι υπόλοιποι απεσταλμένοι έΧουν φτάσει?
Ο Ουμπερτίνο της Κασάλε έΧει έρθει εδώ και μερικές εβδομάδες...
οι άλλοι αναμένονται αύριο.
Πρέπει να είστε πολύ κουρασμένος μετά το μακρινό σας ταξίδι.
΄ΟΧι ιδιαίτερα.
Θα Χρειαστείτε κάτι?
΄ΟΧι, ευΧαριστώ.
Τότε...
Σας αφήνω εν ειρήνη.
Λυπάμαι που βλέπω ότι ένας από τους αδερφούς σας...
προσφάτως αποδήμησε εις Κύριον.
Ναι, φοβερή απώλεια.
Ο αδερφός Αντέλμο ήταν ένας από τους εξέΧοντες μικρογράφους.
-΄ΟΧι, ο Αντέλμο του Οτράντο? -Τον γνωρίζατε?
΄ΟΧι, αλλά γνώριζα και θαύμαζα το έργο του.
Το Χιούμορ του και οι κωμικές του εικόνες ήταν διαβόητες.
Αλλά λεγόταν ότι ήταν πολύ νεός.
Α, ναι! Πολύ νέος πράγματι.
΄Ενα ατύΧημα, Χωρίς αμφιβολία.
Ναι, όπως είπατε, ατύΧημα.
Λοιπόν... αυτό είναι ...
Αδερφέ Γουλιέλμο...
μπορώ να σας μιλήσω με εμπιστευτικά?
ΔείΧνετε να ανυπομονείτε.
΄Οταν έμαθα ότι θα ερΧόσασταν στη μονή μας...
το θεώρησα σαν την απάντηση στις προσευΧές μου.
Σκέφτηκα:'Είναι ένας άνθρωπος που έΧει γνώση του ανθρώπινου πνεύματος αλλά
αλλά και της αγριότητας του σατανικού.'
Ο θάνατος του Αδερφού Αντέλμο έΧει προκαλέσει αρκετή...
πνευματική ανησυΧία στο πημνείο μου.
Αυτός είναι ο μαθητης μου, ο Άντσο.
Ο νεότερος γιος του Βαρώνου της Μελκ.
Παρακαλώ, συνεΧίστε.
Βρήκαμε το πτώμα μετά από μια δυνατή καταιγίδα...
βάναυσα ακρωτηριασμένο...
ξεβρασμένο πάνω σε μια πέτρα στο μπροστινό μέρος του πύργου...
κάτω από ένα παράθυρο που... Πως να το πω αυτό?
-που βρέθηκε... -που βρέθηκε κλειστό.
-Σας το είπε κάποιος? -Αν ήταν ανοιΧτό...
Δεν θα είΧε συνοδευτεί από πνευματική ανησυΧία.
-Θα μπορούσε να είΧε πέσει. -Αδερφέ Γουλιέλμο...
το παράθυρο δεν μπορεί να ανοιΧτεί...
ούτε ήταν σπασμένο το τζάμι.
Δεν υπάρΧει καν πρόσβαση από τη στέγη επάνω.
Καταλαβαίνω. Εφόσον δεν μπορείτε να βρείτε μια φυσική εξήγηση...
οι μοναΧοί υποψιάζονται την παρουσία υπερφυσικών δυνάμεων.
Χρειάζομαι την βοήθεια ενός ανθρώπου με οξυδέρκεια όπως εσείς.
Οξυδερκής στις αποκαλύψεις και συνετός, αν καταστεί αναγκαίο...
να τις συγκαλύψει πριν την άφιξη των παπικών αντιπροσώπων.
Ξέρεις οτι έΧω πάψει να ασΧολούμαι με τέτοια θέματα.
Είμαι επιφυλακτικός στο να σας γίνω βάρος με το δίλημμα μου, αλλά...
αν δεν ηρεμήσω το ποιμνίο μου...
δεν έΧω εναλλακτική λύση εκτος απο το να απευθυνθω στην ιερά Εξέταση.
Αυτός είναι ο Ουμπερτίνο της Κασάλε...
ένας από του εξέΧοντες πνευματικούς ηγέτες του Τάγματός μας.
΄Ελα.
Πολλοί τον σέβονται σαν Άγιο εν ζωή...
ενώ άλλοι θα τον είΧαν ρίξει στη πυρά σαν αιρετικό.
Το βιβλίο του με θέμα την πενία του κλήρου...
δεν είναι το αγαπημένο ανάγνωσμα της Παπικής εξουσίας.
΄Ετσι λοιπόν,τώρα ζει κρυμμένος.
Αγαπητοι Φραγκισκιανοί...
πρέπει να εγκαταλείψετε αυτό το μέρος αμέσως.
Ο σατανάς περιφέρεται στη μονή!
Ουμπερτίνο, εγώ είμαι, ο Γουλιέλμος.
Ο Γουλιέλμος του Μπάσκερβιλ.
Ο Γουλιέλμος είναι νεκρός.
Γουλιέλμο... τέκνο μου...
συγΧωρεσέ με.
ΕίΧαμε Χάσει τα ίΧνη σου εδώ και πολύ καιρό!
Προσπάθησα πάρα πολύ να με ξεΧάσετε.
΄Οταν ακούσαμε για τα προβληματά σου...
ΠροσευΧήθηκα στην Παναγία για ένα θαύμα.
Στις προσευΧές σας ήρθε μια ευνο'ι'κή απάντηση.
Αυτός είναι ο μαθητης μου, ο Αντσο της Μελκ.
Ο πατέρας του μου εμπιστεύτηκε την εκπαίδευση και τον πλούτο του.
Αφησέ τον να φύγει απο εδώ αμέσως! Δεν έΧεις μάθει ότι ο σατανάς...
ρίΧνει όμορφα αγόρια από τα παράθυρα?
ΥπήρΧε κάτι το θηλυπρεπές...
κάτι το διαβολικό... στον νεαρό που πέθανε.
ΕίΧε τα μάτια ενός κοριτσιού...
που έτρεΧαν να συναντήσουν τον διάβολο.
Να προσέΧετε αυτό το μέρος.
Το θηρίο βρίσκεται ακόμη ανάμεσά μας.
Το αισθάνομαι... τώρα... εδώ...
ανάμεσα σε αυτούς τους τοίΧους. Φοβάμαι, Γουλιέλμο.
Για σένα, για μένα. Για το αποτέλεσμα αυτής της συζήτησης...
Τέκνο μου! Οι καιροί που ζούμε!
Ας μην τρομάξουμε όμως το νεαρό μας φίλο.
Είναι πανέμορφη, συμφωνείς?
΄Οταν ένα θηλυκό... τόσο διεστραμένο από τη φύση...
φτάνει στο ύψος της αγιότητας...
τότε μπορεί να γίνει το ταπεινό μέσο της θείας Χάρης.
Γεμάτα ομορφιά είναι τα στήθη... που τά'ι'σαν ένα μωρό.
-Δε μου αρέσει αυτό το μέρος. -Αλήθεια?
Το βρίσκω συναρπαστικό. ΄Ελα.
Δεν πρέπει να επιτρέψουμε στους εαυτούς μας να επηρεαστούν...
από παράλογες φήμες για τον αντίΧρηστο.
Αντί γι' αυτό ας ασκήσουμε τη νόησή μας...
δίνοντας λύση σε αυτό το αίνιγμα.
Είθε να λάβεις στον παράδεισο...
περισσότερα απ' όσα έδωσες στη γη.
Ο δασκαλός μου εμπιστευόταν τον Αριστοτέλη, το ΄Ελληνα φιλοσοφο...
και την μοναδική του ορθολογιστική νόηση του
ΔυστυΧώς, οι φόβοι μου δεν ήταν...
απλά φαντάσματα της νεανικής μου φαντασίας.
΄Ενα τόσο σκοτεινό τέλος για έναν τέτοιο πεφωτισμένο.
Μια ακόμη γενναία δωρεά της Εκκλησίας στους φτωΧούς.
Κι αν δεν είΧε πέσει από εκείνον το πύργο...
αλλά κάπου εκεί και το πτώμα κατρακύλησε μέΧρι εδώ?
Δεν Χρειάζεται πια κανένας σατανάς.
ΥπάρΧει και άλλο αίμα εδώ.
Από εδώ έπεσε.
Πήδηξε.
-Με προσέΧεις? -Ναι, πήδηξε.
Πήδηξε? Εννοείτε ότι αυτοκτόνησε?
Γιατί άλλο θα πήγαινε κάποιος εκεί στη μέση της καταιγίδας?
΄ΟΧι για να θαυμάσει το τοπίο.
Μπορεί κάποιος να τον δολοφόνησε.
Και μετά σκαρφάλωσε μέΧρι εκεί με το πτώμα?
Θα ήταν πολύ πιο εύκολο να απαλλαγεί από αυτό από εκείνη τη πορτούλα.
Αγαπητέ μου Άντσο. Είναι στοιΧειώδες.
Αυτοκτονία?
Πιστεύεις πως αυτό το μέρος το έΧει εγκαταλείψει ο Θεός?
΄ΕΧεις δει ποτέ κάποιο μέρος που ο Θεός θα ένιωθε σα στο σπίτι του?
ΠροσευΧόμαστε, Παντοδύναμε Κύριε, οτι δεν υπάρΧουν περιθώρια...
να υποψιαστούμε τη παρουσία ενός σατανικού πνεύματος μεταξύ μας...
από αυτόν τον κόσμο ή τον άλλον.
Παρακαλούμε τον Κύριο η συζήτηση
που εΧουμε την τιμή να φιλοξενούμε
να μπορέσουμε να εξεληΧθεί Χωρίς την σκιά του φόβου
Δοξάζουμε τον Παντοδύναμο που μας έστειλε τον αδερφό Γουλιέλμο...
του οποίου η εμπειρία και τα προηγούμενα καθήκοντα...
παρότι τιμούν πρώτα τον ίδιο... υπηρετούν με συνέπεια και εμάς εδώ.
Είθε η γαλήνη και η πνευματική ειρήνη...
να φωτίσει για άλλη μια φορά τις καρδιές μας.
Ο μοναΧός πρέπει να είναι σιωπηλός.
Δεν πρέπει να μιλάει για τις σκέψεις του...
μέΧρι να ερωτηθεί.
Ο μοναΧός δεν πρέπει να γελάει.
Μόνον οι μωροί...
υψώνουν τη φωνή τους με τον γέλωτα.
Διδάσκαλε, θα μπορούσα να ρωτήσω...
για ποια τιμητικά καθήκοντα μιλούσε ο Ηγούμενος?
Δεν ήσασταν ανέκαθεν μοναΧός?
Ακόμα και οι μοναΧοί έΧουν παρελθόν, Άντσο.
Τώρα, προσπάθησε να κοιμηθείς.
Μόνο που...
Μάλιστα, Διδάσκαλε.
ΥπάρΧει θλίψη στη σοφία.
Αυτός που αυξάνει τις γνώσεις του...
αυξάνει μαζί και το πόνο του.
Συμφορά!
΄Ηταν μια συμφορά!
Πάτερ! Μια τραγωδία στο Χοιροστάσιο!
Ελάτε! Ελάτε γρήγορα!
Αυτός εδώ,το παραδέΧομαι,δεν αυτοκτόνησε.
Νερό!
Ο Βενάνσιος,ο μεταφραστής των Ελληνικών!
Εγώ φταίω. Αν δεν είΧα βιαστεί να πιστέψω τη βολική σας εξήγηση...
αυτή η δεύτερη τραγωδία θα μπορούσε να είΧε αποφευΧθεί.
΄ΕΧω πιστεί πως ο αδελφός Αντέλμο πήρε τη ζωή του με τα Χέρια του.
Το εάν αυτός ο θάνατος συνδέεται με τον άλλον. Αυτό σκοπεύω να βρω.
''Μετά τη δυνατή καταιγίδα, με το δεύτερο σάλπισμα...''
''η θάλασσα έγινε αίμα.''
-Και ειδού... αίμα! -Η προφητεία της Αποκάλυψης.
''Με το τρίτο σάλπισμα, ένα φλεγόμενο αστέρι...''
''θα πέσει σε κρήνες με νερό.''
Ο σατανάς βρίσκεται εδώ!
Τρυμμένο κοτσάνι οξυλάπαθου για την αντιμετώπιση της διάρροιας.
Σε ότι αφορά στα κρεμμύδια, επιτρέπονται σε μικρές ποσότητες...
ζεστά και υγρα, βοηθούν στη παράταση της ανδρικής στήσης.
Για αυτούς που δεν έΧουν πάρει τους όρκους μας, φυσικά.
Προτείνετε τη Χορήγηση αρσενικού σε πολλές περιπτώσεις?
Ναι, πράγματι.
Είναι αποτελεσματική θεραπεία για νευρικές διαταραΧές.
Αν Χορηγείται σε μικρές δόσεις.
Αν δεν είναι τόσο μικρές οι δόσεις?
Θάνατος.
Ποια ήταν η αρμοδιοτητά του εδώ?
΄Ηταν ο καλύτερος μεταφραστής των Ελληνικών.
Ολοκληρωτικά αφοσιωμένος στο έργο του Αριστοτέλη.
΄Ηταν φιλικά κείμενος στον όμορφο Αντέλμο?
Ναι. Δούλευαν στο ίδιο συγγραφείο.
Αλλά αδερφικά καταλαβαίνεις? ΄ΟΧι όπως...
Θέλω να πω... η σάρκα μπορεί να μπει στο πειρασμό σύμφωνα με τη φύση...
ή ενάντια στη φύση.
και δεν τους επιτρεπονταν.... καταλαβαίνετε
Ρenitengiazite!
ΦυλαΧτείτε απο τον Σατανά, που έρΧεται για τη ψυΧή σας.
Υπέρτατος ο θάνατος.
Σκέφτεσαι το ασυλό μου?
Εδώ, έΧουμε το δαίμονα.
ΆσΧημο σαν τον Σαλβατόρε.
Μικρέ μου εδελφέ, Ρenitengiazite!.
''Ρenitenziagite''?
Δεν είπα αυτό.
Είπες ''Ρenitengiazite!''. Το άκουσα.
Ταπεινέ Πάτερ, ''magnificο''!
Δεν είμαι καλός ρήτορας. Είπα ''πενία''.
Είμαι μοναΧός. Άγιος Βενεδικτίνος! Άγιος Βενεδικτίνος!
Σαλβατόρε, έλα εδώ.
Διδάσκαλε, τι γλώσσα μιλούσε?
΄Ολες και καμία.
Και ποια ήταν η λέξη που επαναλαμβάνατε κι οι δύο?
''Ρenitengiazite!''?
-Και τι σημαίνει? -΄Οτι ο καμπούρης, αναμφίβολα...
ήταν κάποτε αιρετικός.
''Ρenitengiazite!'' ήταν η κραυγή των συναγωγών των Ντολσινιτών.
Ντολσινίτες? Ποιοι ήταν αυτοί?
Αυτοί που πίστευαν στην φτώΧεια του Χριστού.
Και εμείς επίσης, οι Φραγκισκιανοί.
Αυτοί όμως κήρρυταν πως όλοι πρέπει να είναι φτωΧοί.
΄Ετσι, έσφαζαν τους πλούσιους.
Βλέπεις, Άντσο...
το βήμα ανάμεσα εκστατική ενόραση και την εγκληματική φρενίτιδα...
είναι πάρα πολύ μικρό.
Λοιπόν, δεν θα μπορούσε να είΧε σκοτώσει το μεταφραστή?
΄ΟΧι. Οι Τροφαντοί επίσκοποι και οι πλούσιοι παπάδες...
ειναι πιο κοντα στο γούστο των Ντολσινιτών
όΧι ένας ειδικός στον Αριστοτέλη.
Αλλά έΧεις δίκιο, πρέπει να έΧουμε ανοιΧτά μυαλά.
Είμαστε τυΧεροί που έΧουμε τόσο Χιονισμένο έδαφος εδώ.
Είναι η περγαμηνή πάνω στην οποία ο εγκληματίας, Χωρίς να το θέλει...
βάζει το αυτογραφό του.
Τι μπορείς να ενοήσεις από αυτές εδώ τις πατημασιές?
΄ΕΧουν το διπλάσιο βάθος από τις άλλες, Διδάσκαλε.
Ωραία! Ως εκ τούτου συμπεραίνουμε...
Πως ο άνθρωπος ήταν πολύ βαρύς.
Ακριβώς! Και γιατί ήταν πολύ βαρύς?
Επειδή... ήταν πολύ παΧύς?
΄Η επειδή κουβαλούσε κάποιον άλλον άνθρωπο.
Ας κρατήσουμε το αποτύπωμα αυτής της σόλας στη μνήμη μας.
Μόνο που οι πατημασιές οδηγούν μακριά από τον πύργο, σε αυτή την κατεύθυνση.
Άντσο, δεν λαμβάνεις υπόψιν τη πιθανότητα...
να περπατούσε ο άντρας προς τα πίσω, σέρνωντας το σώμα...
μέσα από τα αυλάκια που που δημιουργούν οι λόφοι.
΄Οπου συνάντησε ο πολυμαθής μεταφραστής των Ελληνικών...
τον ανώνυμο συγγραφέα του θανάτου του?
Αδελφέ βιβλιοθηκάριε...
υπάρΧει πιθανότητα να μας επιτρέψεις να μελετήσουμε το έργο των δύο άτυΧων...
που τόσο αποτρόπια αποδήμησαν εις Κύριον.
-Το αιτημά σας είναι πολύ ασυνήθιστο. -΄Οπως και οι συνθήκες θανάτου τους.
Ο αδελφός Αντέλμο καθόταν εδώ.
Γυαλιά σε κορνίζες.
΄Ενα γα'ι'δούρι να διδάσκει τις Γραφές στους επισκόπους.
Ο Πάπας σαν αλεπού. Και ο ηγούμενος σαν τη μα'ι'μού.
ΕίΧε ένα θράσος στο ταλέντο του να φτιάΧνει κωμικες εικόνες.
΄Ενας μοναΧός δεν πρέπει να γελάει! Μόνο οι ανόητοι γελούν Χωρίς λόγο!
Ελπίζω να μην σε προσβάλουν τα λόγια μου αδερφέ Γουλιέλμο...
αλλά εγώ τους έΧω ακούσει να γελάνε για πράγματα που δεν ήταν αστεία.
Εσείς, οι Φραγκισκιανοί, ωστόσω, ανήκετε σε ένα τάγμα...
όπου η ευθυμία αντιμετωπίζεται με επιείκεια.
Ναι, έτσι είναι. Ο Άγιος Φραγκίσκος ήταν αρκετά επιρεπής στο γέλιο.
Το γέλιο είναι ο σατανικός μορφασμός που αλλοιώνει το πρόσωπο...
και κάνει τους ανθρώπους να μοιάζουν με μα'ι'μούδες.
Οι μα'ι'μούδες δεν γελούν. Το γέλιο είναι γνώρισμα του ανθρώπου.
Σαν την αμαρτία. Ο Χριστός ποτέ δεν γελούσε.
Μπορεί κανείς να είναι τόσο σίγουρος?
Δεν υπάρΧει κάτι στις Γραφές που να λέει οτι το έκανε.
Δεν υπάρΧει κάτι που να λέει οτι δεν το έκανε.
Οι άγιοι επίσης Χρησιμοποιούσαν τη σάτυρα...
για να διακομωδίσουν τους εΧθρούς της πίστης.
Για παράγειγμα, όταν οι ειδωλολάτρες βύθισαν τον Άγιο Μάουρο...
στο βραστό νερό, εκείνος διαμαρτυρήθηκε...
ότι το μπάνιο του ήταν κρύο. Ο Σουλτάνος έβαλε το Χέρι του μέσα...
-και κάηκε. -΄Ενας Άγιος...
που βυθίζεται σε βραστό νερό δεν κάνει παιδικά σκέρτσα.
Συγκρατεί τις κραυγές του και μαρτυρά για την αλήθεια.
Εκτός ακόμα, Ο Αριστοτέλης αφιέρωσε το 2ο βιβλίο ποιητικών του στη κωμωδία...
σαν εργαλείο προς την αλήθεια.
΄ΕΧετε διαβάσει αυτό το έργο?
Φυσικά όΧι. Είναι Χαμένο εδώ και αιώνες.
΄ΟΧι, δεν είναι! Δεν γράφτηκε ποτέ!
Επειδή η πρόνοια δεν θέλει να δοξάζονται ανόφελα πράγματα.
-Σε αυτό θα διαφωνήσω. -Αρκετά!
Το μοναστήρι έΧει επισκιαστεί από το πένθος. Ενώ εσείς...
παρεισδύετε στη θλίψη μας με μάταια γλωσσοπαίγνια!
Με συγΧωρείτε, Σεβάσμιε ΧόρΧε. Οι επισημάνσεις μου ηταν έκτος τόπου.
Ποιο ήταν το έδρανο του μεταφραστή των Ελληνικών?
Αυτό εδώ.
΄Ελα, Άντσο.
-Τι συμπέρανες από την επίσκεψη? -΄Οτι δεν ήταν σωστό να γελάμε.
Πρόσεξες όμως πόσο λίγα βιβλία ήταν στα ράφια των εδράνων?
΄Ολοι αυτοί οι μελετητές, αντιγράφοι, μεταφραστές, μελετητές...
στοΧαστές... Που είναι τα βιβλία που Χρειάζονται για τη δουλειά τους...
και για τα οποία αυτη η μονή φημίζεται;
Που είναι τα βιβλία?
-Με δοκιμάζετε? -Τι εννοείς?
Με όλο το σεβασμό που σας έΧω...
δείΧνετε οτι, όποτε μου κανετε μια ερωτηση,έΧετε έτοιμη την απαντηση.
Ξέρετε που βρίσκονται τα βιβλία?
΄ΟΧι, αλλά πιστεύω ότι αυτός ο πύργος περιέΧει κάτι παραπάνω από αέρα.
Είδες τη μικρή πόρτα που έκλεισε ο βιβλιοθηκάριος καθώς μπαίναμε?
Αυτή οδηγεί στη βιβλιθοθήκη?
Διδάσκαλε! Γρήγορα! Τον κρατάω!
-Σταματήστε! Αρκετά. -Προσπάθησε να μας σκοτώσει.
Σαλβατόρε!
Σας παρακαλώ, μη μιλήσετε στον ηγούμενο για το παρελθόν του.
Είναι αθώος για τους θανάτους στη μονή. Σας το ορκίζομαι.
Αδερφέ Ρεμίγιε, το τίμημα μου είναικάποιες πληροφορίες.
Δε μπορούσα να κατανοήσω γιατί ο Δασκαλός μου απέρριψε τόσο εύκολα...
τις υποψίες μου για τον αιρετικό καμπούρη...
και γιατί ήταν τόσο επείγον να επισκευθεί το πύργο.
υπέθεσα ότι δεν μπορούσε να αντισταθεί στο πειρασμό...
να δυεισδύσει στη βιβλιοθήκη και να κοιτάξει τα βιβλία.
Δεν υπάρΧει κλειδαριά. ΄Οπως περίμενα, πρέπει να κλείνει από μέσα.
Πως μπορούμε να μπούμε μέσα?
Προφανώς,πρέπει να υπάρΧει και άλλη είσοδος.
Για να δούμε ο φεγγαροπρόσωπος βοηθός βιβλιοθηκάριου τι...
προσπαθούσε να κρύψει το πρω'ι'.
Μικροσκοπικά Ελληνικά γράμματα.
Πιθανόν γραμμένα από μυρμήγκι με μελάνι στα πόδια.
''Διασκεδάστε με τα ελλατώματα Χυδαίων ανθρώπων.''
Γραμμένο με Χυμό λεμονιού.
Αιγόκερος... ΄Ηλιος... Ερμής...
Σκορπιός.
Είναι ένας ζωδιακός κώδικας... δίνει κατευθύνσεις...
αλλά για που?
Ποιος είναι? Ποιος είναι?
-Τα μεγενθυντικά μου γυαλιά... -΄Ηταν μέσα σε εκείνο το βιβλίο.
Εσύ πήγαινε από εκεί.
Για βγες έξω, μικρή βρώμα!
Το ξέρω πως είσαι εδώ. Σε μυρίζω.
Τι έΧεις πάθει? Με φοβάσαι?
Θα σε βρω.
Ποια ήταν αυτή?
Ποιο ήταν αυτό το πλάσμα ρόδινο σαν την αυγή...
μαγεμένο σαν το φεγγάρι, λαμπερό σαν τον ήλιο..
τρομερό σαν ένα στρατό παρατεταγμένο για μάΧη?
Καλησπέρα, Σαλβατόρε.
Εδώ τα πιάνεις?
Εδώ είναι ''piu grassi'', μεγαλύτερα.
Τα τρως?
-Θέλεις? -Σε ευΧαριστώ, όΧι.
''ιch bin'' καλός καθολικός.
΄Οπως είσαι και εσύ καλός Χριστιανός, θα μου απαντήσεις.
΄Ωστε ο Αντέλμο έδωσε τη περγαμηνή στον Βερενγκάριο?
΄ΟΧι. Στον μετ... μετ...
Μεταφραστή! Τον Βενάνσιο, τον μαύρο μοναΧό.
Τι έγινε μετά?
Δάσκαλε! Εδώ, γρήγορα! Βρήκα κι άλλο.
Που πήγε η ευφυ'ι'α σου, νεαρέ?
΄ΕΧεις δει κανέναν με θώρακα τοσο μεγάλο που να Χωράει...
μια καρδιά αυτών των διαστάσεων?
Αυτή είναι η καρδιά ενός βοδιού.
΄Ενας απ' τους μοναΧούς το έδωσε στη μικρή κοπέλα...
σε αντάλλαγμα των υπηρεσιών της.
Κοπέλα? Τι?
Αυτή που είδα έξω.
-Πρέπει να ήταν πολύ άσΧημος μοναΧός. -Γιατί άσΧημος?
Αν ήταν νέος και όμορφος, θα τον είΧε ευλογήσει...
με τις σαρκικές της Χάρες δωρεάν.
΄Οτι και να έγινε σε αυτή την άθλια κουζίνα...
δεν έΧει θέση στην ερευνά μας.
Ο καμπούρης με έΧει πείσει ότι ο αδερφός Βέρενγκαριος...
ο βοηθός βιβλιοθηκάριου, είναι το κλειδί στο αίνιγμα μας.
-Τι είπες? -Τίποτα, δάσκαλε.
Ωραία.
Δάσκαλε?
Πρέπει να σου πω κάτι.
Ξέρω.
Τότε, θα ακούσεις την εξομολόγησή μου?
Θα προτιμούσα να μου μιλούσες πρώτα σαν φίλος.
Διδάσκαλε...
΄ΕΧεις νιώσει ποτέ...
ερωτευμένος?
Ερωτευμένος?
-Πολλές φορές. -΄ΕΧεις νιώσει?
Φυσικά. Με τον Αριστοτέλη, τον Οβίδιο, Τον Βιργίλιο...
΄ΟΧι. Εννοούσα με...
Μήπως συγΧέεις τον έρωτα με τον πόθο?
Μήπως?
Δεν ξέρω.
Θέλω να της κάνω καλό.
Θέλω να είναι ευτυΧισμένη. Θέλω να τη σώσω από τη φτώΧεια.
Ω, αγαπητέ μου!
-Γιατί ''ω, αγαπητέ μου''? -Εσύ είσαι ερωτευμένος.
Είναι αυτό κακό?
Για έναν μοναΧό παρουσιάζει κάποια προβλήματα.
Μα ο Άγιος Θωμάς ο Ακινάτης δεν επαινεί την αγάπη ως την υψηλότερη αρετή?
Ναι, την αγάπη για το Θεό, Άντσο. Την αγάπη για το Θεό!
Και η αγάπη για ... τη γυναίκα?
Για τη γυναίκα, ο Θωμάς ο Ακινάτης, γνώριζε ελάΧιστα.
Οι γραφές είναι πολύ ξεκάθαρες. Τα ρητά μας προειδοποιούν.
Η γυναίκα καταλαμβάνει τη πολύτιμη ψυΧή του άντρα.
Οι εκκλησιαστές μας λένε:
''Πιο πικρή κι απ'τον θάνατο η γυναίκα.''
Ναι, αλλά εσύ τι πιστεύεις, δάσκαλε?
Φυσικά, δεν έΧω το πλεονέκτημα της εμπειρίας σου...
αλλά δυσκολεύομαι να πείσω τον εαυτό μου πως...
ο Θεός τοποθέτησε ένα τέτοιο ον στη δημιουργία...
Χωρίς να τουεμφυσήσει μερικές αρετές.
Πόσο γαλήνια θα ήταν η ζωή Χωρίς τον έρωτα, Άντσο.
Πόσο ασφαλής... Πόσο διαυγής...
και πόσο βαρετή.
Θεέ μου, Εσύ μας οδήγησες σε αυτό το καταφύγιο...
της πνευματικής ειρήνης επειδή το θελημά σου είναι ο συμβιβασμός...
όπως και αυτό των Φραγκισκιανών.
Ας πάμε αδερφοί!
Ο αδερφός βερενγκάριος;
Πιθανότατα κρύβεται κάπου...
Με το βιβλίο και τα μεγενθυτικά μου γυαλιά.
Ο αδερφός βερενγκάριος?
Κύριε, κοιτάξτε! η πόρτα!
Αδελφέ ΜαλαΧία!
΄ΕψαΧνα τον αδελφο Βερεγκάριο. Είναι εδώ;
΄ΟΧι.
Μάλιστα. Ξέρετε που θα μπορούσα να τον βρω;
΄ΟΧι.
΄Η είναι ίσως πάνω στη βιβλιοθήκη
΄ΟΧι.
Είμαι περίεργος να δω την βιβλιοθήκη μπορώ;
΄ΟΧι.
Γιατί όΧι;
Είναι ρητή εντολή απο τον ηγούμενο.
Σε κανεναν δεν επιτρέπεται να μπαίνει στην βιβλιοθήκη...
εκτος απο εμένα και τον βοηθό μου.
Κατάλαβα. Σας ευΧαριστώ.
΄ισως κατι να του συνέβει.
΄ισως τον βρούμε μέσα στο νερό.
-Τι; -Η τρίτη σάλπιγκα...
οπως είπε ο Ουμπερτίνο. Το βιβλιο της Αποκάλυψης.
Αυτό δεν είναι το βιβλίο που ψάΧνουμε.
Είναι αυτό κοτόπουλο για εσένα; Μοιάζει περισσότερο με σπουργίτη.
Φραγκισκιανοί.
Καλώς ήρθατε στη μονή μας, αδελφέ ΜιΧαήλ.
και οι φιλοι Φραγκισκάνοι σου ακόλουθοι.
Μπες στην σείρα με τους άλλους!
Σαλβατόρε, αφησέ τον!
Αυτός είναι ο Καθβέρδος του Γουίντσεστερ...
ένας απο τους πιο σημαντικούς Φραγκισκιανούς επικέπτες μας .
Ελάτε, αγαπητέ. ΄ΕΧουμε ένα πολύ επείγον θέμα να συζητήσουμε.
Ο Ηγούμενος και οι ακόλουθοι του πιστεύουν...
οτι ο διάβολος βρίσκεται σε αυτον τον Χώρο.
Βρίσκεται!
Το μόνο στοιΧείο που εΧω για τον διάβολο...
ειναι το οτι όλοι επιθυμούν να τον δούνε.
Και αν ο Ουμπερτίνος είναι σωστός και εσύ είσαι λάθος?
Αυτή η συζήτηση είναι κρίσιμη για όλους μας.
Υποψιαζόμαστε ότι ο Πάπας θελει να συνθλιψει το ταγμα μας.
-Και να μας ανακυρηξει αιρετικούς. -Ναι, και να μας ανακυρηξει αιρετικούς.
΄ΕΧω ακόμα ένα αδελφό να ανακρίνω και μετά το θέμα θα λυθεί.
Γουλιέλμο, σου παρέΧουμε την εμπιστοσύνη μας
ΠροσευΧομαι στον Θεό να μην την καταΧραστείς
Αδελφέ Γουλιέλμο.
Βρίκατε ενα βιβλίο γραμμένο στα ελληνικά;
ΕίΧα δίκιο.
΄Οπως και το βιβλίο της Αποκάλυψης.
-Πρέπει να μιλήσουμε αμέσως. -΄Οντως, πρέπει.
Και έΧω πολλά να πω.
Μόλις αυτός και εγώ εξετάσουμε αυτό το πτώμα.
Φύλλα ιξού στο μπάνιο,Χρησιμοποιούνται για να ελαφρύνουν τον πόνο.
΄Ηταν αριστερόΧειρας;
Ο αδελφός Βερεγκάριος ήταν ''ανάποδος'' σε πολλά θέματα.
ΥπάρΧουν άλλοι αριστερόΧειρες αδελφοί στη μονή;
΄ΟΧι απ'οτι ξέρω.
Λεκέδες απο μελάνι.
Δεν έγραφε με την γλώσσα του, υποθέτω.
-Λίγες γραμμές στα Ελληνικά. -Ναι, γραμμένες απο τον Βενάνσιο.
Σημειώσεις απο το βιβλίο που διάβαζε...
λίγο πριν πεθάνει. Βλεπεις πως η γραφή αλλάζει;
Απο αυτο το σημείο, πέθαινε. Και τι μπορούμε να συμπερανουμε απ'αυτο;
Ενα στίγμα απο μπλε μπογιά.
Ναι, αλλά ένα μοναδικό στίγμα από μπλε...
φτιαγμένο απο τον καλύτερο σας μικρογραφο, τον αδελφό Αντέλμο...
που είΧε αυτη την περγαμηνή πριν τον Βενάνσιο.
Πως το ξέρουμε αυτό; Γιατί αυτές οι σημειώσεις καλύπτουν...
τις μπλε κυλίδες του Αντέλμου, και όΧι το ανάστροφο.
Αδελφέ Γουλιέλμο...
αυτή η μονή έΧει σαβανωθεί απο ένα τρομακτικό μυστήριο.
Και δεν διακρίνω τίποτα, στην σκοτεινη σας εικασία...
που να ρίΧνει φώς πάνω του.
Άντσο,το φώς.
Κάποιος πονούσε πολύ προκειμένου να καλύψει ένα μυστικό...
πολύ μεγάλο.
Η καλλιγραφία, Χωρίς αμφιβολία, αριστερόΧειρα.
Ο μοναδικός αριστερόΧειρας της κοινοτητάς σας είναι... ή μάλλον ήταν...
ο αδερφός Βερενγκάριος, ο βοηθός βιβλιοθηκάριου.
Σε ποιά μυστική γνώση δεν θα είΧε το προνόμιο?
-Νομίζω είστε έτοιμος να μου πείτε. -Βιβλία. Απαγορευμένα βιβλία.
Πνευματικά επικίνδυνα βιβλία.
΄Ολοι εδώ γνώριζαν το πάθος του βοηθού...
για όμορφα αγόρια. ΄Οταν ο γοητευτικός Αντέλμο...
θέλησε να διαβάσει ένα απαγορευμένο βιβλίο...
Ο Βερενγκάριος του έδωσε το ''κλειδί'' για το που βρίσκεται...
μέσα σε εκείνη τη περγαμηνή...
σε αντάλλαγμα των παραφύση φροντίδων.
Αρκετά, Γουίέλμο!
Ο Αντέλμο υποΧώρησε στις λάγνες επιθυμίες του Βερενγκάριου.
Αλλά μετά καταβεβλημένος από τύψεις, περιπλανήθηκε απελπισμένος...
στο νεκροταφείο, όπου συνάντησε τον μεταφραστή των Ελληνικών.
-Που το ξέρεις? -ΥπήρΧε ένας μάρτυρας.
Ο καμπούρης...
είδε τον Αντέλμο να δίνει αυτή τη περγαμηνή στον Βενάνσιο...
και να τρέΧει προς το μέρος του μικρού πύργου...
και να εκφενδονίζεται από το παράθυρο.
το βράδυ που ήρθα, ενώ ο Βερενγκάριος τιμωρούσε την αμαρτωλή του σάρκα...
Ο Βενάνσιος, ακολουθώντας τις οδηγίες στη περγαμηνή...
εισέβαλε στην απαγορευμένη βιβλιοθήκη και βρήκε το βιβλίο.
Το πήρε στο εδρανό του και άρΧισε να το διαβάζει.
Αφού έγραψε πρόΧειρα εκείνες τις περίεργες παρατηρήσεις...
πέθανε με ένα μαύρο λεκέ στο δάΧτυλό του.
Ο βοηθός ανακύλυψε το πτώμα...
και το έσειρε μέΧρι το Χοιροστάσιο για να αποφύγει τις υποψίες σε βάρος του.
Μόνο που άφησε το αυτογραφό του.
Το βιβλίο παρέμεινε στο έδρανο του μεταφραστή.
Ο Βερενγκάριος επέστρεψε το τελευταίο βράδυ και το διάβασε.
Λίγο αργότερα, καταβεβλημένος από έναν βασανιστικό πόνο...
προσπάθησε νε κάνει ένα καταπραϋντικό μπάνιο με φύλλα ιξού...
και πνίγηκε.
ΕίΧε και αυτός μαύρο δάΧτυλο.
Και οι τρεις πέθαναν εξαιτίας ενός βιβλίου που σκοτώνει...
ή για το οποίο κάποιοι θα σκότωναν.
Συνεπώς, αιτούμαι τη πρόσβαση στη βιβλιοθήκη επειγόντως.
Αδερφέ Γουίλιαμ, η υπερηφάνια σε έΧει τυφλώσει.
Με ειδωλολατρικό τρόπο...
απέτυΧες να δεις κάτι που είναι προφανές σε όλους εδώ στη μονή.
Οι παπικοί απεσταλμένοι κατέφθασαν. Ο Μπερνάντο Γκι.
ΕυΧαριστώ, αδερφέ Γουίλιαμ.
Είμαστε ευγνώμωνες για τις προσπαθειές σας...
αλλά τώρα σας ζητάω...
να απέΧετε από περαιτέρω έρευνες.
Αισίως,θα αφιΧθεί κάποιος με την παπική αποστολή...
που είναι καλά καταρτισμένος στις αγριότητες του σατανά.
΄Ενας άνθρωπος που, πιστεύω πως, γνωρίζεται πάρα πολύ καλά.
Ο Μπερνάρντο Γκι...
της ιεράς Εξέτασης.
Δάσκαλε, ποιος είναι ο Μπερνάρντο Γκι?
΄ΕΧω ψάξει ολόκληρη τη μονή για σένα!
Ο ΜιΧαήλ επιθυμεί να σου μιλήσει αμέσως.
ιδιαιτέρως.
-Ξέρεις ποιος έρΧεται? -Ξέρω. Ο Μπερνάρντο Γκι.
Ο Ουμπερτίνος πρέπει να μεταφερθεί σε ένα ασφαλές μέρος.
Οι ετοιμασίες ολοκληρώθηκαν. Για σένα ανησυΧούμε.
Πρέπει να αφήσεις κατα μέρος αυτές τις τελείως άσΧετες έρευνες.
Γελοία συμπεράσματα.
Είναι η αλήθεια. ΄ΕΧω δίκιο.
Ο Γουλιέλμος έΧει δίκιο, πάντα έΧει δίκιο!
Ανεξάρτητα από τις συνέπειες...
για τον ίδιο ή οποιονδήποτε άλλον... Ο Γουλιέλμος του Μπάσκερβιλ...
πρέπει πάντα να αποδεικνύει ότι έΧει δίκιο.
Δεν είναι η ματαιοδοξία σου, η πνευματική σου ηπερηφάνια...
που σε οδήγησε σε σύγκρουση με τον Μπερνάρντο Γκι στο παρελθόν?
Μη προκαλείς τη μοίρα για δεύτερη φορά, Γουλιέλμο.
Ούτε καν ο αυτοκράτορας θα μπορέσει να σε σώσει αν μπλέξεις με τον Μπερνάρντο.
Η σάρκα μου είΧε ξεΧάσει την αμαρτωλή ευΧαρίστηση που...
μου έδωσε. Αλλά η ψυΧή μου δε μπορούσε να τη ξεΧάσει.
Και τώρα?
Τώρα που την είδα μέσα στη φτώΧεια και το ξεπεσμό...
δόξασα το Θεό που ήμουν Φραγκισκιανός.
΄Ηθελα να ξέρει εκείνη ότι δεν ανήκα σε...
αυτή τη μονή αλλά σε ένα τάγμα αφοσιωμένο στο να ανυψώνει...
τους ανθρώπους της πέρα από τη σωματική τους ένδεια.
Και την πνευματική στέρηση.
΄ΕΧε γεια Γουλιέλμο. Είσαι τρελός και αλαζώνας.
Αλλά εγώ σε αγαπάω και δεν θα πάψω ποτέ να προσεύΧομαι για σένα.
Αντίο, καλό μου παιδί.
Προσπάθησε να μην πάρεις πάρα πολλά κακά παραδείγματα από τον δασκαλό σου.
Σκέφτεται πάρα πολύ. Βασιζόμενος πάντα στα...
συμπεράσματα του κεφαλιού του.
Αντί να εμπιστεύεται τις προφητικές ικανότητες...
της καρδιάς του. Μάθε να υποτάσεις...
τη ευφυ'ι'α σου. Κλάψε πάνω από τις πληγές του Κυρίου μας...
και πέταξε μακριά αυτά τα βιβλία!
ΥπάρΧει μια πλευρά του Ουμπερτίνου που ζηλεύω πραγματικά.
Θυμηθείτε, φοβού το τελευταίο σάλπισμα, φίλοι μου.
Το επόμενο θα πέσει απ' τον ουρανό. Και τότε θα φανούν οι Χιλιάδες...
-σκορπιοί. -Ναι, δεν θα το ξεΧάσουμε.
Ποιο σε τρομάζει περισσότερο?
΄Ολα.
Κοίταξε πιο προσεκτικά.
-Εκείνο. -Ακριβώς η επιλογή μου.
Μετά από σας.
Αυτά είναι τα θεμέλια του πύργου.
Αλλά πως φτάνουμε στη βιβλιοθήκη?
Τα ποντίκια αγαπούν τη περγαμηνή περισσότερο από τους σπουδαστές.
Ας τον ακολουθήσουμε.
166, μανταλομένη πόρτα, 167...
168, 169, 1 7Ο...
Το ήξερα.
Άντσο! Το ήξερα!
Αντιλαμβάνεσαι...
ότι είμαστε σε μια από τις σπουδαιότερες βιβλιοθήκες του Χριστιανισμού?
-Πως θα βρούμε το βιβλίο? -Εν καιρώ.
''Τhe Βeatus οf Liebana''. Αυτό είναι αριστούργημα.
Και αυτή είναι η έκδοση με τα σΧόλια του Ουμπέρτο της Μπολώνια!
Πόσα ακόμη δωμάτια? Πόσα ακόμη βιβλία?
Δεν θα έπρεπε να απαγορεύεται η πρόσβαση σε αυτά τα βιβλία.
΄ισως θεωρούνται ιδιαίτερα πολύτιμα, ιδιαίτερα εύθραυστα.
Δεν είναι γι' αυτό, Άντσο.
ΠεριέΧουν μια σοφία διαφορετική από τη δική μας...
και ιδέες που θα μας έκαναν ίσως να αμφιβάλουμε...
για το αλάνθαστο του λόγου του Θεού.
Δάσκαλε?
Και η αμφιβολία, Άντσο, είναι ο εΧθρός της πίστης.
Δάσκαλε?
Περίμενέ με!
Σε περιμένω.
Μα σε ακούω που περπατάς.
Δεν περπατάω εγώ. Εγώ είμαι κάτω.
Εσύ είσαι εκεί πάνω?
Που είσαι?
Χάθηκα!
Λοιπόν, Άντσο, απ' ότι φαίνεται είμαστε σε έναν λαβύρινθο.
Είσαι ακόμη εκεί?
Ναι. Πως θα φύγουμε?
Με κάποια δυσκολία. ΤουλάΧιστον.
Βλέπεις, Άντσο, αυτή είναι η γοητεία ενός λαβυρίνθου.
Άντσο, ηρέμησε. Άνοιξε ένα βιβλίο...
διάβασέ το δυνατά. Βγες από το δωμάτιο που είσαι...
στρίβε συνέΧεια αριστερά.
''Ο έρωτας δεν είναι πρόβλημα από τη προελευσή του αλλά μετατρέπεται...''
σε τέτοιο όταν γίνεται έμμονη ιδέα.''
''Ο ιμπ Χάσμ έλεγε ότι ο άρρωστος από έρωτα...''
''δεν θέλει να θεραπευτεί και η ερωτόληπτη ρέμβη του...''
''προκαλεί αρυθμία στην αναπνοή και ταΧυπαλμία.''
''Παρουσιάζει ερωτόληπτική μελαγΧολία με λυκανθρωπία...''
''την πάθηση που επιφέρει λυκοειδή συμπεριφορά στους ανθρώπους.''
''Η εξωτερική εμφάνιση...''
''αρΧίζει να μεταβάλλεται.''
''Σύντομα υποΧωρεί η όρασή του, τα Χείλη του στεγνώνουν...''
''το προσωπό του γεμίζει ρυτίδες.''
''Σημάδια που προσομοιάζουν δαγκωματιές σκύλου εμφανίζονται στο προσωπό του...''
''τελειωνει τη μέρα του ουρλιάζοντας στα νεκροταφεία...''
''αργά τη νύΧτα, σαν τον λύκο.''
Δάσκαλε?
Βλέπω ένα φαναρι.
Μην κουνιέσαι. Μείνε εκεί που είσαι.
Βλέπω έναν άντρα.
Σταμάτησε.
Τι κάνει?
Υψώνει το φανάρι του.
Πόσες φορές?
Τρεις φορές.
Εγώ είμαι. Σήκωσε το φανάρι σου.
Κοίτα!
Ανόητο παιδί!
Είναι απλά ένας καθρέφτης.
Δάσκαλε!
-Σώσε τα βιβλία. -Εγώ προσπαθώ να σώσω εσενα!
Μια καταπακτή, ένας καθρέφτης... Είμαστε πολύ κοντά στη λύση.
Αν έΧω ερμηνεύσει τις οδηγίες του μεταφραστή σωστά...
Δεν με έΧεις για τόσο ανόητο ώστε να παραδώσω...
τη περγαμηνή στον ηγούμενο Χωρίς να κρατήσω αντίγραφο, σωστά?
''Με το Χέρι πάνω από το είδωλο...''
''πάτα το 1ο. και το 7ο. από τα τέσσερα.''
Πολύ ωραία.
Ποιο είδωλο?
Αυτό ήρθαμε εδώ να βρούμε.
Το 1ο. και το 7ο. από τέσσερα τι?
Αν ήξερα την απάντηση σε όλα, θα δίδασκα θεολογία στο Παρίσι.
Και... ξανά.
Το ακούς αυτό?
Είναι τα δόντια μου, δάσκαλε.
-Τι? -Τα δόντια μου.
Μη φοβάσαι.
Δε φοβάμαι, κρυώνω.
-Τότε... πρέπει να γυρίσουμε. -Μην φεύγεις εξαιτίας μου.
Ομολογώ πως με ξεγέλασε για μια στιγμή
Λοιπόν... για να δω...
για να βγείς από το λαβύρινθο...
φτάνοντας σε μια διΧάλα σημαδεψέ την με ένα βέλος...
-Δάσκαλε. -Σε παρακαλώ! Σκέφτομαι.
Αν υπάρΧουν βέλη στις διΧάλες, τότε...
Μπράβο, παιδί μου!
Η κλασσική σου μόρφωση μας εξυπηρετεί!
Δώστο σε μένα.
Δώστο!
Μπερνάρντο, πιτσίλησέ με με σπέρμα.
Τότε, έΧεις τον έρωτα.
Φτύστο, σε παρακαλώ.
Φτύστο εκεί.
ΕυΧαριστώ.
Λούσιφερ, υπηρετησέ με, για την αγάπη μιας γυναίκας.
Αφησέ με! Αφησέ με!
Καίγεται!
Μπερνάρντο, κοίτα τι βρήκαμε.
Ψάξε το πλάσμα.
Κύριε Άμποτ, με καλέσατε να ερευνήσω...
τη παρουσία του σατανά στη μονή σας...
και τη βρήκα ήδη.
Πόσες φορές έΧω δει αυτά τα αντικείμενα της λατρείας του?
Το μαύρο πετεινό και τη μαύρη γάτα!
Αυτή το έκανε για το φαγητό, όΧι για το σατανά!
Ο Γουίλιαμ του Μπάσκερβιλ πρέπει να θυμηθεί εκείνη τη δίκη...
στην οποία μια γυναίκα ομολόγησε ότι είΧε επικοινωνία...
με τον δαίμονα που είΧε τη μορφή μαύρης γάτας.
Δεν Χρειάζεται να ανατρέΧεις στις εμπειρίες του παρελθόντος μου...
για να βγάλεις τα συμπερασματά σου.
΄ΟΧι πράγματι. ΄ΟΧι όταν έΧω τέτοια αδιασειστα στοιΧεία.
Μια μάγισσα! ΄Ενας εκμαυλισμένος καλόγερος! Μία σατανική τελετή!
Αύριο θα μάθουμε αν αυτά τα γεγονότα...
συνδέονται με το μυστήριο που ταλανίζει τη μονή σας.
Κλείδωσέ τους! Για να κοιμηθούν με ασφάλεια σήμερα.
Δεν είπες τίποτα!
Δεν είπα τίποτα επειδή δεν υπήρΧε τίποτα να πω.
Είσαι αρκετά έτοιμος να πεις την αλήθεια...
όταν πρόκειται για βιβλία και ιδέες.
Είναι σα να έΧει καεί ήδη, Άντσο.
Ο Μπερνάρντο Γκι μίλησε. Είναι μάγισσα.
Δεν είναι αλήθεια και το ξέρεις!
Το ξέρω.
Ξέρω επίσης πως όποιος αμφισβητήσει την ετυμηγορία...
ενός μέλους της ιεράς Εξέτασης είναι ένοΧος σαν αιρετικός.
ΔείΧνεις να ξέρεις πολλά για αυτό.
Ω, ναι.
Δεν θα μου πεις...
σαν φίλος?
Δεν υπάρΧουν πολλά να πω.
΄Ημουν και εγώ ιεροεξεταστής, αλλά το παλιό καιρό...
΄Οταν η ιερά εξέταση αγωνιζόταν να καθοδηγήσει, όΧι να τιμωρήσει.
Κάποτε, είΧα να προεδρεύσω στη δίκη ενός ανθρώπου...
που το μοναδικό του έγκλημα ήταν ότι είΧε μεταφράσει ένα Ελληνικό βιβλίο...
που ερΧόταν σε σύγκρουση με τις ιερές Γραφές.
Ο Μπερνάρντο Γκι ήθελε να τον καταδικάσει σαν αιρετικό.
Εγώ τον αθώωσα.
Ο Γκι με κατηγόρησε για αίρετικο επειδή τον υπερασπίστηκα.
Απευθύνθηκα στο Πάπα.
Οδηγήθηκα στη φυλακή...
βασανίστηκα...
και αναίρεσα.
Τι έγινε μετά?
Ο άνθρωπος κάηκε ζωντανός...
ενώ εγώ είμαι ζωντανός.
Αδελφέ Σαλβατόρε...
αυτό το βασανιστήριο μου προκαλεί τον ίδιο πόνο με σένα.
Μπορείς να το σταματήσεις πριν ακόμη αρΧίσουμε.
Άνοιξε τις πύλες της καρδιάς σου, ψαξε στα βάθη της ψυΧής σου.
-Ψάξε! -ΨάΧνω, κύριε.
Τώρα πες μου...
ποιος, από την αδελφοτητα σας, είναι ο αιρετικός που ευθύνεται για τους φόνους?
Δεν ξέρω.
Δεν ξέρω! Δεν ξέρω τίποτα!
Ανόητος. Δεν ξέρω τίποτα.
΄Εμεινα ξάγρυπνος εκεινο το βράδυ, υποφέροντας για το κορίτσι...
ή για τον εαυτό μου? Δεν ήξερα.
Μαζί με την αυγή, ήρθαν και οι απεσταλμένοι του πάπα...
οι αντίπαλοι μας στη διαμάΧη.
Αλλά αυτό σήμαινε τόσο λίγο για μένα.
Η ΕξοΧότητά σας, σεβάσμιοι αδελφοί...
επιτέλους συναντιόμαστε μετά από τόσο καιρό για αυτή τη συζήτηση!
΄ΕΧουμε ταξιδέψει όλοι από πολύ μακριά...
για να μπει ένα τέλος στη φιλονεικία...
που έΧει συγκλονίσει την ενότητα... της Αγίας Μητέρας Εκκλησίας μας.
Ενάρετοι άνθρωποι σε όλη τη Χριστιανοσύνη...
στρέφουν τα βλεματά τους σε αυτούς τους σεβάσμιους τοίΧους...
αγωνιώντας για την απάντηση στην εξής ερώτηση...
''Η ένδυση του Χριστού...
του ανήκε ή όΧι?''
Η αγαπητή αδελφότητα του Φραγκισκιανού Τάγματος...
και ο Άγιος Πατέρας μας, ο Πάπας, μου έΧει αναθέσει την ευθύνη...
και αυτούς τους βοηθούς για να μιλήσουμε εκ' μέρους του.
Η ερώτηση δεν είναι αν ο Χριστός ήταν φτωΧός...
Αλλά αν η εκκλησία πρέπει να είναι φτωΧή!
Εσείς, οι Φραγκισκιανοί, θα θέλατε να δείτε...
το κλήρο να αποκυρήτει την ιδιοκτησία του...
και να παραδώσει τα πλούτη του.
Οι ηγούμενοι να σπαταλήσουν τους ιερούς θησαυρούς τους...
και να παραδώσουν την εύφορη γή τους στους δούλους.
Βρήκα το βιβλίο.
Βρήκα το βιβλιο στο εργαστήριο. ΄Ενα βιβλίο στα Ελληνικά.
Είναι πίσω από ένα από τα βάζα μου.
Μη το αγγίξεις.
Γύρνα, κλείδωσε τον εαυτό σου μέσα. Θα έρθω όσο πιο γρήγορα μπορώ.
...στερώντας την εκκλησία από τα αναγκαια αποθέματα για τη μάΧη του διακαούς...
μεγίστου αμαρτήματος της απιστίας.
ΞεΧνάτε ότι ακόμη και αυτό το μεγαλύτερο μνημείο του Κυρίου μας...
είναι μια αμυδρή αντανάκλαση της άπειρης Μεγαλόπρεπης Δόξας του.
Αδελφέ, γρήγορα! Ο Σαλβατόρε ομολόγησε το αιρετικό του παρελθόν...
και το δικό σου. Δεν έΧεις πολλά περιθώρια να γλυτώσεις τις φλόγες.
ΕυΧαριστώ, αδελφέ.
Αυτό το θεωρώ ουτοπία! Δεν το αντέΧω!
Πως τολμάτε και λέτε το Χαμαιτυπίο του πάπα βασίλειο του Θεού στη γη?
-Απαντήστε αυτό, Μεγαλειότατε! -Αυτοί οι φόνοι είναι ένα σημάδι.
-Δεν το πιστεύω! -Γιατί όΧι?
Το ευαγγέλιο αναφέρει κατηγορηματικά...
ότι ο Χριστός είΧε στη κατοΧή του πορτοφόλι!
Αυτό είναι ψέμα, και το ξέρετε!
Γιατί ο Κυριός μας είπε στους μαθητές του σε επτά περιπτώσεις...
να μην έΧουν μαζί τους ούτε Χρυσό ούτε ασήμι?
Εσύ, παρακαλώ!
Παρουσιάστηκε ένα θέμα εξέΧουσας βαρύτητας.
Αφήστε με! Ορκίζομαι δεν τον σκότωσα εγώ!
Εγώ ήμουν στην αποθήκη και έκανα απογραφή.
Ποτέ δεν σκότωσα κανέναν, Το ορκίζομαι!
Τότε εξήγησέ μας γιατί δραπετεύεις.
Δε δραπέτευα.
΄ΕΧω ήδη διατάξει τη συλληψή σου για άλλο λόγο.
Τώρα βλέπω ότι είΧα δίκιο.
Αν κάποιος δεν είΧε επιλέξει να κοιτάξει στο λάθος δρόμο...
πολλοί άνθρωποι του Θεού θα ήταν ακόμη ανάμεσα μας.
''Βάλε πάνω από το είδωλο, 1 και 7. από τα τέσσερα...''
''Χρησιμοποίησε Χυδαία άτομα. Πάρε απόλαυση από τα σφάλματα.''
Σε παρακαλώ, καλό μου παιδί, Προσπαθώ να σκεφτώ.
Το ίδιο και εγώ, διδάσκαλε.
Τότε Χρησιμοποίησε το κεφάλι σου αντί για τη καρδιά σου.
Και μπορεί να σημειώσουμε πρόοδο.
Τα βιβλία είναι πιο σημαντικά από τους ανθρώπους για σένα?
Είπα εγώ ότι είναι?
ΔείΧνεις να μη νοιάζεσαι για κανέναν!
Δεν μπορείς να δείξεις λίγο οίκτο?
΄ισως αυτό να είναι το είδος του δικού μου οίκτου.
Αλλά ο οίκτος δεν θα την σώσει από τη φωτιά.
Θυμίζω σε όλους τους παρόντες, ότι δεσμεύονται με όρκο υπακοής και...
υπό το φόβο του αφορισμού οφείλουν...
να συντρέξουν τον Μεγαλειότατο στον αγώνα του εναντίον των αιρέσεων.
Για να καθήσουν μαζί μου στην έδρα του δικαστηρίου αυτού...
και να μοιραστούν το βάρος της ετυμηγορίας...
Αιτούμε την σύσταση συμβουλίου με τη...
συμμετοΧή άλλων δύο συναδέλφων δικαστών.
Του αδελφού Ηγούμενου...
και του...
αδελφού Γουίλιαμ του Μπασκερβιλ.
Σαλβατόρε...
Σαλβατόρε!
Θα επαναλάμβανες την Χθεσινοβραδυνή σου ομολογία...
ότι εσύ και ο συνένοΧος σου, Ρεμίτζιο του Βαρατζίν...
ήσασταν μέλη των αιρετικών Ντολτσινιτών?
Αρκετά!
Ρεμίτζιο του Βαρατζίν, αρνείσαι την ομολογία του συνεργού σου?
΄ΟΧι. Δεν την αρνούμαι.
Είμαι υπερήφανος για αυτήν!
Στα δώδεκα Χρόνια που είμαι εδώ... γέμιζα τη κοιλιά μου...
σκλήρυνα τις αδυμαμίες μου...
και ξεζούμιζα τους φτωΧούς Χωρικούς για δεκάρες.
Αλλά τώρα μου δώσατε τη δύναμη...
να θυμηθώ αυτά που κάποτε πίστευα με όλη μου τη καρδιά.
Και για αυτό σας ευΧαριστώ.
Για το ότι κάποτε συλήτευσες και έκαψες τη περιουσία της εκκλησίας?
Ναι! Και τα έδωσα στους ανθρώπους από τους οποίους τα κλέψατε!
Και δεν σκότωσες πολλούς επισκόπους και ιερείς?
Ναι! Θα έκαιγα και τους δικούς σου...
αν είΧα την ευκαιρία!
Παναγία, Μητέρα του Θεού, Άκουσε τη ταπεινή προσευΧή μου.
Ξέρω ότι το αμάρτημα μου ήταν πολύ μεγάλο...
αλλά σε ικετεύω να μην την αφήσεις να υποφέρει από τα δικά μου λάθη.
Ευλογημένη Μητέρα...
πριν πολλά Χρόνια έκανες ένα θαύμα και έσωσες το δάσκαλο μου.
Δεν θα έκανες το ίδιο και για αυτό το κορίτσι?.
Ο δάσκαλος μου λέει πως ο απλός άνθρωπος πληρώνει για όλους.
Αλλά, σε παρακαλώ, ιερή Μητέρα, μην αφήσεις να γίνει αυτό.
΄ΕνοΧη είναι αυτή η μάγισσα...
που αποπλάνησε έναν μοναΧό...
και εκτέλεσε τις σατανικές του τελετές σε αυτό το άγιο μέρος.
΄ΕνοΧος είναι ο Σαλβατόρε...
που ομολόγησε το αιρετικό παρελθόν του...
και πιάστηκε σε στιγμή απαίσιας τέρψης με μια μάγισσα!
΄ΕνοΧος είναι ο Ρεμίτζιο του Βαρατζίν...
που δεν έΧει μετανοήσει για την πρότερη αιρετική του δράση και συνελήφθη...
στη προσπαθεία να δραπετεύσει αφού δολοφόνησε τον βοτανολόγο Σεβερίνο.
Αυτό είναι ψέμα! Ποτέ δε σκότωσα το βοτανολόγο...
ή κάποιον άλλον στη μονή!
Συνεπως, αιτούμαι σε εσάς...
να επιβεβαιώσετε τη καταδίκη, αγαπητέ Ηγούμενε.
Η καρδιά μου είναι γεμάτη θλίψη...
αλλά δε βρίσκω λόγο να εναντιωθώ...
στην παρούσα απόφαση της ιερής Εξέτασης.
Και εσείς, Γουλιέλμε του Μπάσκερβιλ?
Ναι, είναι ένοΧος.
΄ΕνοΧος που έδωσε, στη νιότη του...
λάθος ερμηνεία στο μύνημα των ευαγγελίων...
και είναι ένοΧος που μπέρδεψε...
την αγάπη για τη φτώΧεια με τη τυφλή καταστροφή...
του πλούτου και της περιουσίας.
Αλλά, αγαπητέ μου Ηγούμενε...
είναι αθώος για τα εγκλήματα που έπνιξαν τη μονή σας στο αίμα.
Επειδή ο αδερφός Ρεμίτζιο δεν διαβάζει Ελληνικά...
και όλο το μυστήριο περιστρέφεται γύρω από...
τη κλοπή και τη κατοΧή ενός βιβλίου γραμμένου στα Ελληνικά...
που βρέθηκε κρυμμένο σε κάποιο μυστικό μέρος της βιβιοθήκης.
Αφού η ετυμηγορία της Εξέτασης αμφισβιτήθηκε από τον Γουλιέλμο...
πρέπει να αποσπάσουμε την ομολογία του κρατουμένου.
Οδηγησέ τον στο σιδηρουργείο και δείξε του τα όργανα.
Θα ομολογήσω οτιδήποτε θέλετε, αλλά μη με βασανίσετε.
Δε μπορώ να περάσω μια νύΧτα σαν αυτή του Σαλβατόρε!
Πολύ καλά. Γιατί τους σκότωσες?
Γιατί? Δεν ξέρω γιατί.
-Επειδή σε καθοδηγεί ο σατανάς? -Ναι... αυτό είναι.
Με οδήγησε ο σατανάς. Με καθοδηγεί ο σατανάς!
ΆντραλμεΧ, Λούσιφερ, Σε καλώ...
ΆρΧοντες του σκότους.
Ο ποιμένας έκανε το καθήκον του...
και το μολυσμένο πρόβατο πρέπει να παραδοθεί στις φλόγες για εξαγνισμό!
Μπορεί να κάψετε τον αδερφό Ρεμίγιο...
αλλά δεν θα βάλετε τέλος στα εγκλήματα που διαπράττονται στη μονή!
Και άλλοι μοναΧοί θα βρούν το θάνατο εδώ...
και θα έΧουν επίσης μαύρα δάκτυλα και γλώσσες!
Μεγαλειότατε, σας ικετεύω...
εμείς, οι Φραγκισκιανοί, είμαστε δυσαρεστημένοι με τον αδελφό Γουίλιαμ.
Για άλλη μια φορά είδαμε ότι οι θεωρίες σας προστατεύουν τους αιρετικούς...
και οδηγούν στο φόνο. Η συζήτηση έληξε.
Ο αδελφός Γουλιέλμος επανήλθε...
στα λάθη από τα οποία πρόσφατα είΧε εξιλεωθεί.
Ωστόσω αφού εμφανίστηκε ξανά να προστατεύει έναν αιρετικό...
από την ποινή της Εξέτασης...
Θα έρθει μαζί μου στην Αβινιόν για την επιβεβαίωση...
της καταδίκης μου από τον πάπα ιωάννη.
΄ΕΧω δίκιο.
Αν μπορούσα μόνο να βρω το βιβλίο και να αποδείξω ότι ο Γκι είΧε άδικο!
Αλλά ο ΑντίΧριστος βγήκε θριαμβευτής για άλλη μια φορά...
και τίποτα δεν έδειΧνε ικανό νατον εμποδίσει.
΄Ελα.
΄Οταν ανάψει η νεκρική πυρά το βράδυ...
ας εξαγνίσουν οι φλόγες...
την καρδιά του καθένα από μας.
Ας επιστρέψουμε σε αυτό που ήταν, και θα είναι για πάντα...
το λειτούργημα αυτής της μονής:
η διατήρηση της γνώσης.
Η διατήρηση, είπα. ΄ΟΧι η αναζήτηση...
γιατί δεν έΧει υπάρξει πρόοδος στην ιστορία της γνώσης...
απλώς μια συνεΧής και μεγαλειώδης επανάληψη.
Ας προσευΧηθούμε τώρα Μεγαλοδύναμε...
ο αιμοσταγής αντίΧριστος...
να έΧει απομακρυνθεί από την ιερή μας περιοΧή...
και η μονή μας να επανέλθει στην ειρήνη.
Το πέμπτο σάλπισμα είΧε τη δύναμη Χιλίων σκορπιών...
-Μου το είπε. -Ποιος σου είπε?
Η γλώσσα του είναι μαύρη και το δάκτυλό του είναι μαύρο...
όπως είΧε προβλέψει ο αδελφός Γουλιέλμος!
Είναι ο αδερφός ΜαλαΧίας, πάτερ.
-Ο ΜαλαΧίας? -Ναι, πατέρα.
Θεέ μου! ΄ΟΧι ο ΜαλαΧίας!
Δεν θα τελειώσει ποτέ?
Ο Γουλιέλμος του Μπάσκερβιλ είΧε δίκιο. ΕίΧε πει...
Ναι! ΄Ηξερε!
΄Οπως θα ήξερα και εγώ, αν ήμουν ο δολοφόνος!
Βρες τον Γουλιέλμο του Μπάσκερβιλ!
Δε μπορούμε να ανοίξουμε τον καθρέπτη!
΄ισως αν πατούσαμε το 1ο και το 7ο γράμμα της λεξης ''fοur''.
Αλλά το ''fοur'' έΧει μόνο 4 γράμματα.
Στα λατινικά, ''quatuοr''. Θυμάσαι την επιγραφή στον καθρέπτη?
΄Επρεπε να πιέσουμε πάνω από το είδωλο.
΄ΟΧι ''idοιum'' όπως στα λατινικά, αλλά ''είδωλον'' όπως στα Ελληνικά.
Που σημαίνει ''εικόνα'' ή ''αντανάκλαση''. Η δική μας αντανάκλαση!
-Από δω, δάσκαλε! -΄ΟΧι, από δω, Άντσο.
Εδώ... Q and R.
ΠροσευΧήσου στο Θεό να μην κάνουμε λάθος.
΄Ελα.
Καλησπέρα, σεβάσμιε ΧόρΧε.
Σε περίμενα αυτές τις τελευταίες μέρες, Γουλιέλμο.
Πρέπει να ήρθες πετώντας σε αυτό το θάλαμο για να φτάσεις πριν από μας.
΄ΕΧεις ανακαλύψει πολλά πράγματα...
από την άφιξη σου σε αυτή τη μονή...
αλλά η παράκαμψη μέσα από τον λαβύρινθο δεν ανήκει σε αυτά.
Τώρα λοιπόν, τι είναι αυτό που θέλεις?
Θέλω να δω το βιβλίο στα Ελληνικά που μου είπες ότι δε γράφτηκε ποτέ.
΄Ενα βιβλίο ολοκληρωτικά αφιερωμένο στη κωμωδία, που μισείς...
όσο μισείς και το γέλιο.
Θέλω να δώ το μοναδικό πιθανόν αντίγραφο που έΧει διασωθεί...
από το δεύτερο βιβλίο των ποιητικών του Αριστοτέλη.
Γουλιέλμο, τι καταπληκτικός βιβλιοθηκάριος θα γινόσουνα!
Ορίστε το έπαθλο για την επίδοση σου.
Διάβασέ το. Βρες τα μυστικά του.
Νίκησες.
Είναι κοντά σου τώρα.
''Θα συζητήσουμε τώρα πως η κωμωδία διεγείρει τη τάση του γελοίου...''
''Χρήσιμοποιώντας Χυδαίους ανθρώπους...''
''και αντλει ικανοποίηση από τα ελάτωμματά τους.''
-ΣυνέΧισε, Γουλιέλμο. Διάβασέ το! -Δάσκαλε, πρέπει να βιαστούμε.
Αν το φως είναι πολύ αΧνό για σένα, δώστο στο παιδί...
Είμαι σίγουρος ότι μπορεί να το διαβάσει.
Δεν θέλω ο μαθητής μου να γυρίζει τις δηλητηριώδης σελίδες σου...
όΧι Χωρίς τη προστασία ενός γαντιού, σαν αυτού που φοράω.
Η πόρτα! Γρήγορα, πριν κλείσει!
Σεβάσμιε αδελφέ, υπάρΧουν πολλά βιβλία που μιλούν για τη κωμωδία.
Γιατί αυτό εδώ σου προκαλεί τέτοιο φόβο?
Γιατί είναι Αριστοτέλης.
Από δω.
Εσύ, Σαλβατόρε, αποτάσσεσαι το σατανα και εναγκαλίζεσαι τον ιησού Χριστό...
σαν Κύριο και Σωτήρα σου?
Εσύ, Ρεμίγιε του Βερατζιν, αποτάσσεσαι το σατανα...
-και εναγκαλίζεσαι τον... -Για ποιο λόγο?
Είναι καλύτερα να πεθάνει κανείς γρήγορα από το να περάσει...
την υπόλοιπη ζωή του στη φυλακή.
Ο σατανάς που αποτάσσομαι είσαι εσύ, Μπερνάρντο Γκι.
Αποτάσσεσαι το σατανα και εναγκαλίζεσαι τον ιησού Χριστό σαν Σωτήρα?
Μα τι είναι τόσο τρομακτικό στο γέλιο?
Το γέλιο σκοτώνει το φόβο...
και Χωρίς φόβο δεν μπορεί να υπάρξει πίστη.
Και Χωρίς το φόβο του σατανά...
δεν υπάρΧει η ανάγκη του Θεού.
Μα δεν θα αφανίσεις το γέλιο αφανίζοντας εκείνο το βιβλίο.
΄ΟΧι, με σίγουρα.
Το γέλιο θα παραμείνει η κοινή αντίδραση του ανθρώπου...
αλλά τι θα συνέβαινε αν, εξαιτίας αυτού του βιβλίου...
μάθαινε η ανθρωπότητα οτι είναι επιτρεπτό...
να γελάς με τα πάντα? Μπορούμε να γελάμε με το Θεό?
Ο κόσμος θα γύριζε στο Χάος.
Συνεπώς, σφραγίζω αυτό που δεν πρέπει να λέγεται...
με το τάφο που γίνομαι.
Νάτος, πίσω από το τόξο!
Σώσε με!
Κοίτα!
Κουράγιο, αδελφέ! Θυμήσου τον Ντολσίνο!
Βγες έξω! επιμένω!
Βγες έξω! επιμένω!.
Θεέ μου, σώσε τον.
Μείνε πίσω.
Κάψτε τη μάγισσα!
Τολμάς να σηκώσεις τα Χέρια σου στην Εκκλησία?
Δεν θα φύγεις!
Είναι όλα λάθος σου! Ο δάσκαλός μου βρήκε το δολοφόνο!
Βοήθεια!
Δάσκαλε...
Ποτέ δε μετάνιωσα για την απόφασή μου...
για το ότι έμαθα από το δασκαλό μου τι είναι σοφό...
και ενάρετο και αληθινό.
΄Οταν στο τέλος Χωρήσαμε, μου έδωσε τα γυαλιά του.
΄Ημουν πάρα πολύ νέος, είπε...
αλλά κάποια μέρα θα μου ήταν Χρήσιμα.
Πραγματι, τα φοράω τώρα που γράφω αυτές τις αράδες.
Με αγκάλιασε σαν πατέρας... και με οδήγησε στο δρόμο μου.
Δεν τον ξαναείδα, και δεν έμαθα τίποτα για το τι του είΧε συμβεί...
αλλά πάντα προσεύΧομαι στο Θεό να παραλάβει τη ψυΧή του...
και να συγΧωρέσει τις μικρές ματαιοδοξίες στις οποίες οδηγήθηκε...
από την πνευματική του υπερηφάνεια.
Αλλά, ακόμη και τώρα που είμαι ένας γέρος, γέρος άνθρωπος...
Πρέπει να ομολογήσω ότι από όλα τα πρόσωπα του παρελθόντος θυμάμαι...
εκείνο που βλέπω πιο καθαρά, αυτό του κοριτσιού...
που δεν έπαψα ποτέ να ονειρεύομαι...
όλα αυτά τα Χρόνια.
Αυτός ήταν ο μοναδικός μου ανθρώπινος έρωτας...
παρόλα αυτά ποτέ δεν άκουσα και ποτέ δεν έμαθα...
το όνομά της.
Το παλαιό ρόδο υπάρΧει μόνο σαν όνομα, κρατάμε γυμνά ονόματα.